DDA w związku – jak dzieciństwo może wpływać na bliskość i relacje?

O czym chcesz napisać?

Bliskie relacje mogą uruchamiać schematy, które powstały dużo wcześniej. Osoby wychowane w rodzinach z problemem alkoholowym czasem zauważają, że właśnie w związku szczególnie silnie pojawia się lęk przed konfliktem, potrzeba kontroli, trudność w zaufaniu albo poczucie odpowiedzialności za emocje partnera.

Dziecko uczy się relacji przede wszystkim poprzez doświadczenie. Obserwuje, czy dorośli są dostępni emocjonalnie, czy można na nich polegać i czy konflikt kończy się rozmową, czy zagrożeniem. Jeśli sytuacja w domu była nieprzewidywalna, uważne śledzenie nastroju innych mogło być sposobem na zachowanie bezpieczeństwa.

W dorosłym związku taka czujność może uruchamiać się automatycznie. Krótsza wiadomość, zmiana tonu głosu, milczenie albo spóźnienie partnera mogą powodować dużo silniejszy niepokój niż wynikałoby to z bieżącej sytuacji.

Innym częstym wzorcem jest przejmowanie odpowiedzialności za drugą osobę. Partner ma problem — trzeba go rozwiązać. Jest smutny — trzeba go uspokoić. Podejmuje złą decyzję — trzeba zapobiec jej skutkom. W ten sposób granica między wspieraniem a ratowaniem może się zacierać.

Trudne bywa także stawianie granic. Zdrowa granica nie oznacza odrzucenia. Może brzmieć: „tego nie chcę”, „potrzebuję czasu”, „to jest twoja odpowiedzialność”, „mogę cię wspierać, ale nie mogę zrobić tego za ciebie”.

Dla osoby, która przez lata dbała o bezpieczeństwo poprzez dopasowywanie się do innych, takie komunikaty mogą wywoływać poczucie winy.

Doświadczenia DDA nie oznaczają jednak, że ktoś jest skazany na trudne relacje. Rozpoznanie automatycznych schematów daje możliwość uczenia się nowych sposobów reagowania i budowania bliskości.